سروستان

بی تردید یکی از زیباترین روزهایی که مجتمع العین  تجربه کرد ۱۴ اردیبهشت ماه ۱۳۸۹بود.

شور واشتیاقی که در دستان مهربان دانش آموزان موج می زداقیانوس را شرمنده کرده بود.

لطف سرشار کودکی که می خندید وآقای معلمش را بانشاط تشویق می کردتوصیف ناشدنی است.

فرشته ی کوچولویی که باشنیدن نام خانم معلم گل ازگلش می شکفت وتازه می شدرانمی توان وصف کرد.

حتی دوربین آقای رجب لو هم نمی تواند این همه اشتیاق را ثبت کند ...به راستی آیا دوربین می تواند نفس

گرم بچه ها را بازتاباند؟

آه که این همه زیبایی را فقط باید دید وچشید.

امروز معلمان مجتمع العین یک باردیگر خود را در اوج ومیان ابرها جستند وچه لحظه ی زیبایی است وقتی که

دانش آموزان از مقام علم ودانش تقدیر می کنند وشاخه گل محبت ومهر بانی را تقدیم معلم خود می نمایند.

به راستی که دست مریزاد مجتمع العین دست مریزاد